Bon Scott: Wokalista, który zdefiniował rock’n’rolla

0

Ronald Belford „Bon” Scott, charyzmatyczny szkocko-australijski wokalista i autor tekstów, na zawsze zapisał się w historii muzyki jako ikoniczny frontman legendy rocka – AC/DC. Na dzień 17 maja 2024 roku miałby 77 lat. Choć jego życie zakończyło się przedwcześnie w wieku 33 lat, jego niezapomniane utwory i niepowtarzalny styl wokalny wciąż inspirują kolejne pokolenia miłośników rocka. Jego największym wkładem dla AC/DC jest przełomowy album „Highway to Hell”, który ugruntował pozycję zespołu na światowej scenie muzycznej.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 17 maja 2024 roku miałby 77 lat.
• Żona/Mąż: Był żonaty z Irene Thornton.
• Dzieci: Istnieją doniesienia o jego nieślubnych dzieciach.
• Zawód: Wokalista, autor tekstów.
• Główne osiągnięcie: Przełomowy album AC/DC „Highway to Hell” i jego wkład w kształtowanie brzmienia zespołu.

Kim był Bon Scott?

Podstawowe informacje o Ronaldzie Belfordzie Scottcie

Ronald Belford Scott, powszechnie znany jako Bon Scott, to postać, która na stałe wpisała się w historię muzyki rockowej. Pseudonim „Bon” przylgnął do niego w czasach szkolnych i stał się jego nieodłącznym znakiem rozpoznawczym. Urodzony w Szkocji, swoje życie i karierę związał z Australią, gdzie osiągnął największy sukces jako frontman zespołu AC/DC. Jego autentyczność, charyzma i niepowtarzalny styl wokalny uczyniły go ikoną gatunku. Mimo przedwczesnej śmierci, jego twórczość nadal inspiruje fanów klasycznego rocka na całym świecie.

Dane biograficzne: Urodzenie i pochodzenie

Bon Scott urodził się 9 lipca 1946 roku w Forfar w Szkocji. Jego szkockie korzenie były dla niego ważne przez całe życie, choć większość swojej kariery spędził w Australii. W lipcu 2026 roku obchodziłby swoje 80. urodziny, a w lutym 2026 roku minie 46 lat od jego śmierci.

Emigracja i osiedlenie się w Australii

W 1952 roku, jako sześcioletni chłopiec, Bon Scott wraz z rodziną wyemigrował ze Szkocji do Australii. Początkowo rodzina mieszkała przez cztery lata w Sunshine, na przedmieściach Melbourne. Ostatecznie osiedlili się w Fremantle w Australii Zachodniej, mieście, które na zawsze związało się z jego życiem i miejscem spoczynku. Emigracja ta stanowiła ważny rozdział w jego wczesnym życiu, kształtując jego tożsamość i otwierając drogę do przyszłej kariery.

Śmierć i miejsce spoczynku

Bon Scott zmarł tragicznie 19 lutego 1980 roku w Londynie, w wieku zaledwie 33 lat. Jego śmierć była szokiem dla świata muzyki i fanów zespołu AC/DC. Po kremacji, prochy artysty zostały pochowane przez rodzinę na cmentarzu w Fremantle w Australii Zachodniej. To miejsce stało się ważnym punktem pielgrzymek dla miłośników jego twórczości z całego globu, świadcząc o jego trwałym wpływie na muzykę rockową.

Rodzina i życie prywatne Bon Scott

Małżeństwo z Irene Thornton

24 stycznia 1972 roku Bon Scott poślubił Irene Thornton. Ich związek małżeński trwał do 1977 roku, kiedy to para się rozwiodła. Mimo rozstania, Bon i Irene utrzymali przyjacielskie relacje aż do tragicznej śmierci wokalisty, co świadczy o głębi ich wzajemnego szacunku i więzi, która przetrwała próbę czasu i zmian.

Związek z Margaret „Silver” Smith

Po rozwodzie z Irene Thornton, Bon Scott wszedł w długoletnią relację z Margaret Smith, znaną również jako „Silver”. Poznali się w Adelaide na początku lat 70. Mimo że ich związek zakończył się w 1977 roku, podobnie jak w przypadku Irene, para pozostawała w kontakcie do końca życia Bona. Te związki ukazują Scotta jako osobę, która potrafiła budować trwałe relacje, nawet po rozstaniach.

Doniesienia o nieślubnych dzieciach

Według relacji Michaela Browninga, byłego menedżera AC/DC, które znalazły się w jego książce, Bon Scott miał chwalić się podczas wizyty w szpitalu w 1975 roku, że dwie różne kobiety, nieświadome siebie nawzajem, urodziły mu dzieci w tym samym czasie. Te doniesienia dodają kolejną, intrygującą warstwę do złożonego obrazu życia prywatnego wokalisty, choć nie ma na to jednoznacznych potwierdzeń poza tym źródłem.

Kariera muzyczna Bon Scott

Początki kariery: The Spektors

Muzyczna podróż Bona Scotta rozpoczęła się w 1964 roku, kiedy to założył zespół The Spektors. W tej formacji pełnił rolę perkusisty i okazjonalnie wokalisty. Jego wczesne inspiracje muzyczne czerpał od legendy rock and rolla, Little Richarda. To właśnie w The Spektors Scott stawiał pierwsze kroki na scenie muzycznej, kształtując swój styl i pasję do występów.

Era The Valentines

W 1966 roku zespół The Spektors połączył siły z grupą The Winstons, tworząc nową formację – The Valentines. W tym zespole Bon Scott dzielił rolę głównego wokalisty z Vince’em Lovegrove’em. The Valentines nagrywali utwory, których autorami byli m.in. George Young, co stanowiło ważny etap w jego karierze, przygotowując go do przyszłych, większych sukcesów.

Zespół Fraternity i trasa po Wielkiej Brytanii (Fang)

W 1970 roku Bon Scott dołączył do progresywnej grupy Fraternity. Z tym zespołem nagrał dwa albumy: „Livestock” i „Flaming Galah”. W 1973 roku grupa udała się na trasę po Wielkiej Brytanii, gdzie występowali pod nazwą Fang. Ten okres stanowił dalszy rozwój jego kariery, pozwalając mu na eksplorację różnych stylów muzycznych i zdobywanie doświadczenia na międzynarodowej scenie.

Dołączenie do AC/DC i przełom

Dołączenie do AC/DC: Nowy wokalista

Przełom w karierze Bona Scotta nastąpił w październiku 1974 roku, gdy zastąpił Dave’a Evansa na stanowisku wokalisty w zespole AC/DC. Początkowo pracował dla zespołu jako szofer, ale po przesłuchaniu i wspólnym jam session z braćmi Young, Angus i Malcolmem, oficjalnie przejął mikrofon. Dołączenie do AC/DC okazało się strzałem w dziesiątkę, otwierając przed nim drzwi do światowej sławy i pozycji jako jeden z najbardziej rozpoznawalnych wokalistów rockowych wszech czasów.

Przełom z albumem „Highway to Hell”

Album „Highway to Hell”, wydany w 1979 roku i wyprodukowany przez Roberta Johna „Mutta” Lange’a, okazał się komercyjnym przełomem dla Bona Scotta i AC/DC. Płyta wprowadziła zespół do pierwszej setki listy przebojów w USA, osiągając 17. miejsce i umacniając ich pozycję na globalnej scenie muzycznej. „Highway to Hell” stał się jednym z najbardziej ikonicznych dzieł w historii rocka.

Ostatni występ i nagranie

Ostatni raz na żywo z AC/DC Bon Scott wystąpił 9 lutego 1980 roku w hiszpańskiej telewizji w programie „Aplauso”. Jego ostatnim zarejestrowanym nagraniem był improwizowany jam session utworu „Ride On” z francuską grupą Trust. Te momenty stanowią ostatnie świadectwo jego niezwykłego talentu i obecności scenicznej, tuż przed jego tragiczną śmiercią.

Zdrowie, wypadki i okoliczności śmierci

Poważny wypadek motocyklowy

3 maja 1974 roku Bon Scott przeżył poważny wypadek motocyklowy. Po kłótni podczas próby zespołu Mount Lofty Rangers, będąc pod wpływem alkoholu, rozbił swój motocykl Suzuki GT550. Wypadek ten skończył się trzydniową śpiączką i 18-dniowym pobytem w szpitalu, stanowiąc jeden z pierwszych sygnałów ostrzegawczych dotyczących jego zdrowia i stylu życia.

Incydent przedawkowania w 1975 roku

Według relacji byłego menedżera AC/DC, Michaela Browninga, Bon Scott trafił do szpitala w Melbourne w 1975 roku po przedawkowaniu narkotyków. Ten incydent był jednym z wielu problemów zdrowotnych, z którymi borykał się wokalista, a które ostatecznie złożyły się na jego tragiczną śmierć.

Oficjalna przyczyna śmierci

Oficjalny raport koronera stwierdził, że przyczyną zgonu Bona Scotta 19 lutego 1980 roku było „ostre zatrucie alkoholowe”. Zdarzenie zostało zakwalifikowane jako „śmierć przez nieszczęśliwy wypadek”. Ta oficjalna wersja, choć uznana, bywa kwestionowana w kontekście innych doniesień i teorii dotyczących ostatnich chwil życia artysty.

Kontrowersje i problemy z prawem

Problemy w młodości i zakład dla nieletnich

W swojej młodości Bon Scott miał problemy z prawem. W 1963 roku, mając 17 lat, spędził czas w ośrodku oceny Fremantle Prison, a następnie 9 miesięcy w zakładzie dla nieletnich Riverbank. Powodem były między innymi podanie fałszywych danych policji, ucieczka z aresztu oraz kradzież 55 litrów benzyny. Te wydarzenia odzwierciedlają jego buntowniczą naturę i trudności w dostosowaniu się do norm społecznych.

Odrzucenie przez australijską armię

Bon Scott próbował zaciągnąć się do australijskiej armii, jednak jego kandydatura została odrzucona. Został uznany za osobę „niedostosowaną społecznie”, co było kolejnym dowodem na jego niechęć do konwencjonalnych ścieżek życia i społeczne wyobcowanie, które często towarzyszyło artystom jego pokroju.

Teorie dotyczące śmierci i nierzetelność śledztwa

W książce „Bon: The Last Highway” z 2017 roku, Jesse Fink sugeruje, że śledztwo w sprawie śmierci Scotta mogło być nierzetelne. Fink podważa oficjalną wersję o samym alkoholu, sugerując, że w tragedię mogło być zamieszane użycie heroiny. Teorie podważają oficjalne ustalenia i otwierają dyskusję na temat rzeczywistych okoliczności śmierci wokalisty, dodając mu aurę tajemnicy i kontrowersji.

Dziedzictwo i upamiętnienia Bon Scott

Pochodzenie pseudonimu „Bon”

Pseudonim „Bon” wziął się z gry słów kolegów ze szkoły Sunshine Primary School. Ze względu na jego szkockie pochodzenie, nazywali go „Bonnie Scotland”, aby odróżnić go od innego Ronalda w klasie. To proste, szkolne przezwisko stało się globalnie rozpoznawalnym mianem, synonimem charyzmy i energii na scenie rockowej.

Umiejętności muzyczne poza śpiewem

Oprócz swojego charakterystycznego wokalu, Bon Scott posiadał również inne talenty muzyczne. Grał na perkusji, co można było usłyszeć w jego wczesnych zespołach The Spektors i The Valentines. Co więcej, potrafił grać na flecie prostym (recorder), na którym można go było usłyszeć m.in. w utworze „Seasons of Change” grupy Blackfeather. Te wszechstronne umiejętności świadczą o jego głębokim zaangażowaniu w muzykę.

Różnorodne zawody przed sukcesem

Zanim Bon Scott osiągnął światowy sukces z AC/DC, imał się wielu różnych prac fizycznych. Był rybakiem łowiącym raki, pomocnikiem na farmie, mechanikiem wag, listonoszem, barmanem oraz pakowaczem ciężarówek. Te doświadczenia z życia codziennego z pewnością kształtowały jego perspektywę i wpłynęły na autentyczność jego tekstów.

Pośmiertny hołd „Back in Black”

Album „Back in Black”, wydany zaledwie pięć miesięcy po śmierci Bona Scotta, stanowił potężny hołd dla jego pamięci. Płyta, która stała się drugim najlepiej sprzedającym się albumem wszech czasów, dziś jest symbolem dziedzictwa Scotta. Do dziś trwają debaty, czy na albumie wykorzystano nieopisane teksty Bona, co dodaje tej płycie jeszcze więcej symbolicznego znaczenia w kontekście jego twórczości.

Najczęściej odwiedzany grób w Australii

Grób Bona Scotta w Fremantle jest uznawany za najczęściej odwiedzane miejsce pochówku w całej Australii. Został wpisany na listę dziedzictwa National Trust of Australia, co świadczy o jego trwałym wpływie na kulturę i jego statusie jako lokalnego bohatera i globalnej ikony rocka. Jego miejsce spoczynku pozostaje celem podróży dla fanów z całego świata.

Pomniki i statuy upamiętniające artystę

Pamięć o Bonie Scottcie jest kultywowana poprzez liczne pomniki. Artysta posiada dwa charakterystyczne pomniki z brązu: jeden w Fremantle, odsłonięty w 2008 roku, przedstawiający go na wzmacniaczu Marshall, oraz drugi w szkockim Kirriemuir, odsłonięty w 2016 roku. Te monumenty przypominają o jego wkładzie w muzykę i jego szkockich korzeniach.

Ulica nazwana na cześć zespołu w Melbourne

1 października 2004 roku jedna z ulic w centrum Melbourne została nazwana „ACDC Lane” na cześć zespołu AC/DC. Podczas ceremonii otwarcia ulicy, dudziarze z Fremantle Scots Pipe Band zagrali utwór „It’s a Long Way to the Top”, oddając hołd zespołowi i jego ikonicznemu wokaliście, Bonowi Scottowi. To symboliczne upamiętnienie podkreśla trwałe miejsce zespołu i jego charyzmatycznego lidera w australijskiej kulturze.

Chronologia kariery muzycznej

Wczesne zespoły

• 1964: Założenie zespołu The Spektors, rola perkusisty i okazjonalnego wokalisty.
• 1966: Połączenie The Spektors z The Winstons, utworzenie zespołu The Valentines. Dzielenie roli wokalisty z Vince’em Lovegrove’em.

Rozwój artystyczny

• 1970: Dołączenie do progresywnej grupy Fraternity. Nagranie albumów „Livestock” i „Flaming Galah”.
• 1973: Trasa po Wielkiej Brytanii z zespołem Fraternity pod nazwą Fang.

Era AC/DC

• Październik 1974: Zastąpienie Dave’a Evansa na stanowisku wokalisty AC/DC.
• 1979: Wydanie albumu „Highway to Hell”, który stał się komercyjnym przełomem dla zespołu.
• 9 lutego 1980: Ostatni występ na żywo z AC/DC w hiszpańskiej telewizji „Aplauso”.
• Ostatnie zarejestrowane nagranie: Improwizowany jam session utworu „Ride On” z francuską grupą Trust.

Kluczowe etapy życia

• 1946: Urodzenie Ronalda Belforda Scotta w Forfar, Szkocja.
• 1952: Emigracja rodziny do Australii, osiedlenie się w Sunshine, a następnie w Fremantle.
• 1963: Problemy z prawem, pobyt w zakładzie dla nieletnich.
• 3 maja 1974: Poważny wypadek motocyklowy.
• 1975: Incydent przedawkowania, hospitalizacja.
• 19 lutego 1980: Tragiczna śmierć w Londynie w wieku 33 lat.

Ważne wydarzenia związane ze śmiercią i upamiętnieniem

• 19 lutego 1980: Zgon Bona Scotta w Londynie.
• 1980: Wydanie albumu „Back in Black” jako hołd dla zmarłego wokalisty.
• 2004: Nazwanie ulicy w Melbourne „ACDC Lane”.
• 2008: Odsłonięcie pomnika w Fremantle.
• 2016: Odsłonięcie pomnika w Kirriemuir, Szkocja.

Kluczowe informacje o życiu i karierze

Bon Scott zmarł 19 lutego 1980 roku w wieku zaledwie 33 lat, co czyni go jedną z najbardziej tragicznych postaci w historii muzyki rockowej. Album AC/DC „Back in Black”, wydany po śmierci Bona Scotta, jest drugim najlepiej sprzedającym się albumem wszech czasów, a fani do dziś debatują, czy zawierał on niewykorzystane teksty zmarłego wokalisty.

Najczęściej odwiedzane miejsca związane z Bonem Scottem

• Cmentarz w Fremantle, Australia Zachodnia: Miejsce spoczynku artysty, które stało się celem pielgrzymek fanów z całego świata i zostało wpisane na listę dziedzictwa National Trust of Australia.
• Pomnik w Fremantle: Brązowy monument przedstawiający Scotta na wzmacniaczu Marshall, odsłonięty w 2008 roku.
• Pomnik w Kirriemuir, Szkocja: Drugi brązowy pomnik artysty, odsłonięty w 2016 roku.
• ACDC Lane, Melbourne: Ulica nazwana na cześć zespołu AC/DC, symbolizująca ich wkład w australijską kulturę muzyczną.

Kluczowe zespoły w karierze

• The Spektors (1964–1966)
• The Valentines (1966–1970)
• Fraternity (1970–1973)
• AC/DC (1974–1980)

Tabela: Daty i wydarzenia kluczowe

Ronald Belford „Bon” Scott, szkocko-australijski wokalista AC/DC, pozostaje jedną z najbardziej charyzmatycznych postaci w historii muzyki rockowej. Jego życie, choć krótkie i naznaczone tragicznymi wydarzeniami, obfitowało w muzyczne sukcesy i niezapomniane momenty. Od wczesnych lat w Australii, przez kluczowe etapy kariery w zespołach takich jak Fraternity, aż po światową sławę z AC/DC, jego głos i osobowość ukształtowały brzmienie klasycznego rocka. Album „Highway to Hell” stanowi kulminację jego twórczości, a jego dziedzictwo żyje w niezliczonych hołdach i pamięci fanów na całym świecie, czyniąc go nieśmiertelną legendą.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Bon_Scott