Diego Armando Maradona, powszechnie znany jako „El Pibe de Oro”, był argentyńskim piłkarzem i trenerem, który na zawsze zapisał się w historii światowego futbolu jako jedna z najwybitniejszych postaci. Urodzony 30 października 1960 roku w Lanús, w prowincji Buenos Aires, zmarł 25 listopada 2020 roku w wieku 60 lat. Jego życie, naznaczone spektakularnymi sukcesami sportowymi i burzliwymi momentami, stanowi fascynujący rozdział w dziejach sportu. Wychowywał się w Villa Fiorito, jednej z biedniejszych dzielnic na obrzeżach stolicy Argentyny. Na początku października 2024 roku, Diego Maradona miałby 63 lata. Jego żoną była Claudia Villafañe, z którą miał dwie córki, Dalmę i Gianinnę. Miał również inne dzieci, w tym Diego Armando Maradonę Juniora. Jego ojciec, Diego Maradona „Chitoro”, pracował w fabryce chemicznej, a matka, Dalma Salvadora Franco, znana jako „Doña Tota”, była gospodynią domową. Miał dwóch młodszych braci, Hugo i Raúla, którzy również byli piłkarzami.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na 25 listopada 2020 roku miał 60 lat.
- Żona/Mąż: Claudia Villafañe
- Dzieci: Dalma Maradona, Gianinna Maradona, Diego Armando Maradona Jr. (i inne)
- Zawód: Piłkarz, trener
- Główne osiągnięcie: Zwycięstwo Mistrzostw Świata w 1986 roku z reprezentacją Argentyny.
Życiorys i pochodzenie Diego Maradony
Diego Armando Maradona, znany na całym świecie jako „El Pibe de Oro” (Złoty Chłopiec), przyszedł na świat 30 października 1960 roku w szpitalu Policlínico Evita w Lanús, w argentyńskiej prowincji Buenos Aires. Jego niezwykła kariera i burzliwe życie osobiste sprawiły, że stał się globalną ikoną futbolu. Wychowywał się w Villa Fiorito, jednej z najbiedniejszych dzielnic na obrzeżach stolicy Argentyny, dokąd jego rodzina przeniosła się z prowincji Corrientes w poszukiwaniu lepszych warunków życia. Niewielki wzrost, zaledwie 1,65 metra, w połączeniu z krępą budową ciała, nadawał mu nisko położony środek ciężkości, co przekładało się na niezwykłą zwrotność i zdolność do błyskawicznego manewrowania między wyższymi od siebie przeciwnikami na boisku. Zmarł 25 listopada 2020 roku w wieku 60 lat w miejscowości Dique Luján, w prowincji Buenos Aires. Z perspektywy stycznia 2026 roku, od jego odejścia minęło nieco ponad 5 lat.
Rodzina i życie prywatne Diego Maradony
Diego Armando Maradona był synem Diego Maradony „Chitoro” (żyjącego w latach 1927–2015) i Dalmy Salvadory Franco, znanej jako „Doña Tota” (żyjącej w latach 1929–2011). Jego ojciec, pracownik fabryki chemicznej, posiadał korzenie rdzenne (Guaraní) oraz hiszpańskie (galicyjskie), podczas gdy matka miała pochodzenie włoskie i chorwackie. Diego był pierwszym synem swoich rodziców, po czterech starszych siostrach. Posiadał także dwóch młodszych braci, Hugo, znanego jako „el Turco”, oraz Raúla, zwanego „Lalo”, którzy również podążyli śladami Diego i zostali zawodowymi piłkarzami. Pasja do futbolu narodziła się u młodego Diego bardzo wcześnie – pierwszą piłkę otrzymał w wieku zaledwie trzech lat, a od tego momentu jego życie skupiło się na grze, co szybko zwróciło uwagę lokalnych łowców talentów.
Kariera klubowa Diego Maradony
Początki w młodzieżowej drużynie Argentinos Juniors
Droga Diego Maradony do światowej sławy rozpoczęła się w Argentinos Juniors. W marcu 1969 roku, ośmioletni wówczas Diego dołączył do „Los Cebollitas” (Małe Cebulki), młodzieżowej drużyny klubu. Pod okiem trenera Francisco Cornejo, młody talent poprowadził zespół do imponującej serii 141 meczów bez porażki, co stanowiło zapowiedź jego przyszłych sukcesów. Jego talent rozwijał się w szybkim tempie, a jego umiejętności techniczne zaczynały budzić zachwyt.
Profesjonalny debiut w lidze argentyńskiej
Profesjonalny debiut Diego Maradony w pierwszej lidze argentyńskiej miał miejsce 20 października 1976 roku, zaledwie dziesięć dni przed jego szesnastymi urodzinami. W barwach Argentinos Juniors, stał się wówczas najmłodszym zawodnikiem w historii tych rozgrywek. Już w pierwszych minutach swojego debiutu zademonstrował swój niebywały geniusz techniczny, wykonując słynny „nutmeg”, czyli przepuszczenie piłki między nogami przeciwnika, Juana Domingo Cabrery. To zagranie stało się jednym z wielu symboli jego niepowtarzalnego stylu gry.
Transfer do Boca Juniors
Po pięciu owocnych latach w Argentinos Juniors, podczas których rozegrał 167 meczów i zdobył 115 goli, Diego Maradona dokonał znaczącego transferu. W lutym 1981 roku przeniósł się do Boca Juniors, jednego z najbardziej utytułowanych klubów w Argentynie, za kwotę 4 milionów dolarów. Jego decyzja o wyborze Boca Juniors była znacząca, ponieważ odrzucił wówczas ofertę od ich odwiecznego rywala, River Plate, które proponowało mu status najlepiej opłacanego gracza. To właśnie w Boca Juniors Maradona zdobywał wielkie trofea zarówno w lidze argentyńskiej, jak i w krajowych pucharach.
Europejski etap kariery: FC Barcelona
W 1982 roku Diego Maradona rozpoczął swój europejski rozdział kariery, przenosząc się do FC Barcelona. Transfer ten był kolejnym rekordowym w tamtym czasie, opiewającym na 5 milionów funtów. Okres spędzony w stolicy Katalonii był jednak naznaczony kontuzjami i chorobami, które utrudniały mu pełne rozwinięcie skrzydeł. Mimo tych trudności, jego obecność na boisku zawsze wzbudzała ogromne emocje i potwierdzała jego status światowej klasy gwiazdy.
Era Napoli: rekordowe transfery i największe sukcesy
Najbardziej spektakularny etap kariery klubowej Diego Maradony miał miejsce we włoskim Napoli. W 1984 roku, ponownie bijąc rekord świata, przeniósł się z Barcelony do SSC Napoli za kwotę 6,9 miliona funtów. To właśnie w Neapolu Maradona osiągnął szczyt formy, stając się niekwestionowanym liderem zespołu i poprowadził klub do jego największych sukcesów. Pod jego wodzą, Napoli zdobyło dwa tytuły mistrza Serie A – w sezonach 1986/1987 i 1989/1990 – a także Puchar Włoch (1987) i Puchar UEFA (1989). Jego wpływ na drużynę i miasto był ogromny, a do dziś jest tam czczony jako prawdziwy bohater.
Schyłek kariery klubowej
Po burzliwym okresie w Napoli, który zakończył się w atmosferze skandalu, Diego Maradona kontynuował swoją karierę w innych klubach. Grał w hiszpańskiej Sevilli w sezonie 1992–1993, a następnie powrócił do Argentyny, reprezentując barwy Newell’s Old Boys w latach 1993–1994. Ostatecznie, w 1997 roku, powrócił do swojego ukochanego Boca Juniors, gdzie po rozegraniu ostatniego meczu zakończył swoją bogatą karierę klubową. Był to symboliczny powrót do klubu, który kochał od najmłodszych lat.
Kariera reprezentacyjna Diego Maradony
Debiut w kadrze
Diego Maradona zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Argentyny w wieku zaledwie 16 lat, 27 lutego 1977 roku, w meczu przeciwko Węgrom. Mimo swojego młodego wieku i ogromnego talentu, rok później trener César Luis Menotti kontrowersyjnie pominął go przy ustalaniu składu na Mistrzostwa Świata w 1978 roku, które Argentyna ostatecznie wygrała. Mimo tego, debiut w kadrze narodowej był początkiem długiej i pełnej sukcesów drogi dla El Diego.
Triumf na Mistrzostwach Świata 1986 w Meksyku
Największym osiągnięciem w karierze reprezentacyjnej Diego Maradony było bez wątpienia poprowadzenie Argentyny do triumfu na Mistrzostwach Świata w 1986 roku, które odbyły się w Meksyku. Jako kapitan drużyny, rozegrał turniej życia, zdobywając 5 goli i notując 5 asyst. Jego błyskotliwa gra została doceniona przyznaniem mu Złotej Piłki dla najlepszego zawodnika turnieju. Mundial 1986 roku stał się jego osobistym triumfem i potwierdził jego status jako jednego z najlepszych piłkarzy w historii. **Ten triumf na Mistrzostwach Świata w 1986 roku jest powszechnie uważany za szczytowe osiągnięcie w jego karierze i jedno z najważniejszych wydarzeń w historii futbolu.**
Mecz z Anglią: „Ręka Boga” i „Gol Stulecia”
Ćwierćfinał Mistrzostw Świata 1986 roku przeciwko Anglii przeszedł do historii futbolu za sprawą dwóch niezwykłych bramek Diego Maradony. Pierwsza, zdobyta ręką, została przez niego samego nazwana „Ręką Boga”, a jej nieodnotowanie przez sędziego stało się jedną z największych kontrowersji w historii mundialu. Druga bramka, zdobyta po spektakularnym rajdzie przez 60 metrów, podczas którego minął pięciu rywali, została w 2002 roku oficjalnie uznana przez FIFA.com za „Gol Stulecia”, stanowiąc popis najwyższych umiejętności indywidualnych i geniuszu piłkarskiego. **Dwóch bramek zdobytych przez Maradonę w meczu z Anglią na Mistrzostwach Świata 1986, znanych jako „Ręka Boga” i „Gol Stulecia”, nigdy nie zapomni żaden fan futbolu.**
Statystyki narodowe
W ciągu 17 lat występów w barwach narodowej reprezentacji Argentyny, od 1977 do 1994 roku, Diego Maradona rozegrał 91 meczów, w których zdobył 34 bramki. Brał udział w czterech turniejach finałowych Mistrzostw Świata, będąc kluczową postacią swojej drużyny w każdym z nich. Jego wpływ na grę reprezentacji był nieoceniony, a jego występy na mundialach na zawsze zapisały się w historii futbolu.
Kariera trenerska i zarządcza Diego Maradony
Selekcjoner reprezentacji
Po zakończeniu kariery piłkarskiej, Diego Maradona podjął się wyzwania prowadzenia reprezentacji Argentyny jako jej selekcjoner. Objął to stanowisko w listopadzie 2008 roku, a jego drużyna zakwalifikowała się na Mistrzostwa Świata 2010 w RPA. Tam dotarła do ćwierćfinału, gdzie po zaciętym meczu uległa Niemcom. **Jako selekcjoner reprezentacji Argentyny, Maradona poprowadził swoją drużynę na Mistrzostwa Świata w 2010 roku.** Mimo ambitnych celów, jego trenerska przygoda z kadrą zakończyła się na tym etapie.
Praca w klubach w Zjednoczonych Emiratach Arabskich
Po rozstaniu z argentyńską federacją piłkarską, Diego Maradona szukał nowych wyzwań trenerskich. W latach 2011–2012 pracował jako trener klubu Al Wasl, a następnie w latach 2017–2018 był szkoleniowcem Fujairah. Jego obecność w klubach z regionu Zatoki Perskiej przyczyniła się do promocji piłki nożnej w tych rejonach.
Epizod na Białorusi jako prezes klubu
Jednym z bardziej nietypowych projektów zawodowych Diego Maradony był jego epizod na Białorusi. Od maja do września 2018 roku pełnił funkcję prezesa (chairman) klubu Dynamo Brześć. Było to zaskakujące posunięcie, które pokazało jego gotowość do podejmowania nietypowych wyzwań poza tradycyjnymi ścieżkami kariery trenerskiej.
Ostatnie lata pracy trenerskiej
Przed śmiercią Diego Maradona pracował jako trener w kilku klubach. W latach 2018–2019 był szkoleniowcem meksykańskiego klubu Dorados de Sinaloa. Następnie, od września 2019 roku aż do swojej śmierci w 2020 roku, prowadził argentyński klub Gimnasia de La Plata. Jego ostatnie lata na ławce trenerskiej pokazały, że pasja do futbolu nigdy go nie opuściła.
Nagrody i osiągnięcia Diego Maradony
Najważniejsze nagrody i wyróżnienia
- Piłkarz XX wieku (wspólnie z Pelé)
- Trzeci najlepszy piłkarz w historii wg magazynu „FourFourTwo” (2022)
- Drugi najlepszy piłkarz ostatniego stulecia wg AIPS (2024)
- Najlepszy zawodnik Mistrzostw Świata Juniorów U-20 (1979)
Pozycja Diego Maradony w rankingach najlepszych piłkarzy w historii jest niezmiennie wysoka. W 2022 roku magazyn „FourFourTwo” sklasyfikował go jako trzeciego najlepszego piłkarza w historii. Natomiast w sierpniu 2024 roku Międzynarodowe Stowarzyszenie Prasy Sportowej (AIPS) uznało go za drugiego najlepszego piłkarza ostatniego stulecia. **Diego Maradona został wspólnie z Pelé ogłoszony zwycięzcą plebiscytu FIFA na najlepszego piłkarza XX wieku, co podkreśla jego niekwestionowany status w historii futbolu.** Te rankingi świadczą o trwałości jego dziedzictwa i uznaniu dla jego geniuszu.
Sukcesy młodzieżowe
Talent Diego Maradony objawiał się już od najmłodszych lat. W 1979 roku poprowadził reprezentację Argentyny do mistrzostwa świata juniorów (U-20) w Japonii. Podczas tego turnieju zdobył również nagrodę dla najlepszego zawodnika, co stanowiło kolejny dowód jego wybitnych umiejętności i zapowiedź przyszłych sukcesów na arenie seniorskiej.
Kariera klubowa w liczbach
| Klub | Lata | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| Argentinos Juniors | 1976–1981 | 167 | 115 |
| Boca Juniors | 1981–1982, 1995–1997 | N/A | N/A |
| FC Barcelona | 1982–1984 | N/A | N/A |
| SSC Napoli | 1984–1991 | N/A | N/A |
| Sevilla FC | 1992–1993 | N/A | N/A |
| Newell’s Old Boys | 1993–1994 | N/A | N/A |
Kariera klubowa Diego Maradony to pasmo spektakularnych momentów i rekordowych transferów. Po debiucie w Argentinos Juniors, gdzie strzelił 115 goli w 167 meczach, przeniósł się do Boca Juniors. Następnie, w 1982 roku, za rekordową wówczas kwotę trafił do FC Barcelona. Największe sukcesy święcił jednak w SSC Napoli, gdzie w latach 1984–1991 poprowadził klub do dwóch tytułów mistrza Serie A. Po odejściu z Włoch grał jeszcze w Sevilli i Newell’s Old Boys, by ostatecznie powrócić do Boca Juniors, gdzie zakończył karierę w 1997 roku.
Kariera reprezentacyjna w liczbach
| Reprezentacja | Lata | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| Argentyna | 1977–1994 | 91 | 34 |
Diego Maradona był filarem reprezentacji Argentyny przez blisko dwie dekady. Jego debiut w kadrze seniorskiej nastąpił w wieku 16 lat. W latach 1977–1994 rozegrał 91 meczów, w których zdobył 34 bramki. Wystąpił w czterech turniejach finałowych Mistrzostw Świata, a jego największym triumfem było zdobycie tytułu mistrza świata w 1986 roku w Meksyku.
Kontrowersje i problemy zdrowotne Diego Maradony
Niestety, życie Diego Maradony było również naznaczone poważnymi problemami. Jego kariera w Napoli zakończyła się w 1991 roku po otrzymaniu 15-miesięcznego zakazu gry za stosowanie kokainy. Był to początek jego długoletnich zmagań z uzależnieniem, które miało znaczący wpływ na jego życie i karierę. Kolejne poważne problemy z dopingiem miały miejsce podczas Mistrzostw Świata w USA w 1994 roku, gdzie został odesłany do domu po pozytywnym wyniku testu na obecność efedryny. Przez wiele lat Diego Maradona toczył także spory z włoskimi organami podatkowymi, zarzucano mu unikanie płacenia podatków podczas gry w Neapolu.
Ciekawostki z życia Diego Maradony
Inspiracje i styl gry
Dorastając, Diego Maradona wzorował się na brazylijskim rozgrywającym Rivellino oraz skrzydłowym Manchesteru United, George’u Beście. Jego styl gry charakteryzował się niebywałą wizją pola, precyzją podań i zdolnością do samodzielnego odmieniania losów meczu. Był klasyczną „dziesiątką”, a jego umiejętności techniczne, takie jak słynny „nutmeg”, wprawiały kibiców w zachwyt. Nawet jako dwunastolatek, podczas przerw w meczach Argentinos Juniors, potrafił zadziwiać publiczność swoimi sztuczkami z piłką. **Maradona od najmłodszych lat wykazywał niezwykłe umiejętności techniczne, potrafiąc zachwycać widzów sztuczkami z piłką już jako dwunastolatek.**
Diego Armando Maradona pozostaje postacią legendarną, której geniusz sportowy i niepowtarzalny styl gry na zawsze odcisnęły swoje piętno na historii futbolu. Jego życie, pełne zarówno triumfów, jak i wyzwań, stanowi inspirację dla milionów fanów na całym świecie, a jego dziedzictwo jest pielęgnowane przez kolejne pokolenia piłkarzy i miłośników piłki nożnej.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Czy Maradona ćpał?
Tak, Diego Maradona miał problemy z uzależnieniem od narkotyków, głównie kokainy. Jego problemy z używkami miały znaczący wpływ na jego karierę i życie prywatne.
Dlaczego Maradona opuścił Napoli?
Maradona opuścił Napoli w 1991 roku po tym, jak został zawieszony na 15 miesięcy za pozytywny wynik testu antydopingowego na kokainę. Po wygaśnięciu kary nie wrócił już do klubu, a jego odejście było spowodowane również innymi problemami, w tym kontaktem z neapolitańską mafią.
Dlaczego Maradona nosił dwa zegarki?
Diego Maradona nosił dwa zegarki, aby jednocześnie sprawdzać czas w dwóch różnych strefach czasowych. Często podróżował między Argentyną a Europą, a taki sposób pokazywania godziny ułatwiał mu zarządzanie czasem.
Co się stało z Maradona?
Diego Maradona zmarł 25 listopada 2020 roku w wieku 60 lat. Przyczyną śmierci była niewydolność serca, która nastąpiła po operacji mózgu.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Diego_Maradona
