Strona główna Ludzie Muhammad Ali: Bokser z Louisville, legenda boksu z Kentucky

Muhammad Ali: Bokser z Louisville, legenda boksu z Kentucky

by Oska

Muhammad Ali, urodzony jako Cassius Marcellus Clay Jr. 17 stycznia 1942 roku w Louisville w stanie Kentucky, był legendarnym amerykańskim bokserem wagi ciężkiej, powszechnie uznawanym za jednego z najwybitniejszych sportowców wszech czasów. Na początku 2024 roku miałby 82 lata. Znany z widowiskowego stylu walki i niezwykłej osobowości, Ali był także znaczącą postacią w ruchach społecznych i politycznych, a jego życie naznaczone było zarówno triumfami na ringu, jak i odwagą w podejmowaniu trudnych decyzji, w tym odmową służby wojskowej ze względów religijnych. Miał dziewięcioro dzieci, w tym córkę Lailę Ali, która również odniosła sukcesy w boksie zawodowym.

Przez niemal całą swoją karierę i życie po jej zakończeniu Muhammad Ali posługiwał się pseudonimem „The Greatest” (Największy), a także przydomkami „The People’s Champion” oraz „The Louisville Lip”. Jego droga do sławy rozpoczęła się wcześnie, a jego życie, naznaczone zarówno sportowymi zwycięstwami, jak i społecznym aktywizmem, pozostaje inspiracją dla wielu. Zmarł w Scottsdale w Arizonie 3 czerwca 2016 roku, mając 74 lata. Jego miejsce spoczynku znajduje się na Cave Hill Cemetery w rodzinnym Louisville.

Najważniejsze fakty:

  • Wiek: Na początku 2024 roku miałby 82 lata.
  • Żona/Mąż: Był żonaty cztery razy.
  • Dzieci: Dziewięcioro.
  • Zawód: Bokser wagi ciężkiej, aktywista społeczny.
  • Główne osiągnięcie: Niekwestionowany mistrz świata wagi ciężkiej, ikona kultury i walki o prawa obywatelskie.

Podstawowe informacje o Muhammadzie Alim

Muhammad Ali, właściwie Cassius Marcellus Clay Jr., urodził się 17 stycznia 1942 roku w Louisville w stanie Kentucky. Swoją przygodę z boksem rozpoczął w wieku 12 lat, pod wpływem kradzieży roweru i sugestii policjanta Joe E. Martina, który zasugerował mu naukę boksu, by nauczyć się chronić. Ten niepozorny początek zapoczątkował karierę, która miała zrewolucjonizować świat sportu.

W 1964 roku, w wieku 22 lat, Cassius Clay dokonał znaczącej zmiany w swoim życiu, oficjalnie odrzucając swoje nazwisko rodowe, które uważał za „nazwisko niewolnicze”. Po dołączeniu do Nation of Islam przyjął imię Muhammad Ali. Ta symboliczna zmiana była manifestacją jego nowych przekonań i odcięciem się od przeszłości. Przez całą swoją karierę sportową i życie prywatne stał się znany jako „The Greatest”, a także jako „The People’s Champion” i „The Louisville Lip”. Zmarł 3 czerwca 2016 roku w wieku 74 lat w Scottsdale w Arizonie. Miejscem jego ostatecznego spoczynku jest Cave Hill Cemetery w rodzinnym Louisville.

Rodzina i życie prywatne

Życie osobiste Muhammada Aliego było równie bogate i złożone jak jego kariera sportowa. Jego ojciec, Cassius Marcellus Clay Sr., był malarzem szyldów i billboardów, a matka, Odessa Grady Clay, pracowała jako pomoc domowa. Muhammad Ali był żonaty cztery razy, a jego życie uczuciowe często znajdowało się w centrum uwagi mediów.

Doczekał się łącznie dziewięciorga dzieci. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje córka Laila Ali, która poszła w ślady ojca i również została zawodową bokserką, odnosząc znaczące sukcesy na ringach całego świata. Badania DNA przeprowadzone w 2018 roku rzuciły nowe światło na jego rodowód, wykazując, że Muhammad Ali był potomkiem Archera Alexandra, byłego niewolnika. Warto również zaznaczyć, że w młodości Muhammad Ali zmagał się z dysleksją, co powodowało u niego znaczne trudności w czytaniu i pisaniu.

Kariera i działalność publiczna

Kariera bokserska

Kariera zawodowa Muhammada Aliego to historia pełna spektakularnych zwycięstw, dramatycznych powrotów i niezapomnianych pojedynków. Na ringu zawodowym stoczył 61 walk, z których aż 56 zakończyło się zwycięstwem, w tym 37 przez nokaut. Jedynie 5 razy schodził z ringu pokonany. Jego styl walki był nieortodoksyjny i innowacyjny. Słynął z niezwykłej pracy nóg, która pozwalała mu na błyskawiczne przemieszczanie się po ringu, oraz zwinnych uników głową, które sprawiały, że ciosy przeciwników często mijały cel. Jedną z jego najbardziej rozpoznawalnych strategii była technika „rope-a-dope”, polegająca na opieraniu się o liny ringu i przyjmowaniu ciosów na gardę, co miało na celu celowe zmęczenie przeciwnika, a następnie wykorzystanie jego osłabienia.

Jego warunki fizyczne również stanowiły jego atut. Mierzył 191 cm wzrostu, a zasięg jego ramion wynosił 198 cm. Te parametry, w połączeniu z jego szybkością i zręcznością, czyniły go wyjątkowo trudnym przeciwnikiem w wadze ciężkiej. Muhammad Ali wziął udział w kilku pojedynkach, które przeszły do historii sportu. Do najbardziej znanych należą „The Rumble in the Jungle” przeciwko George’owi Foremanowi w Zairze oraz „Thrilla in Manila” przeciwko Joe Frazierowi na Filipinach. Te walki stały się symbolami jego determinacji i sportowego ducha.

Kariera amatorska Muhammada Aliego rozpoczęła się w wieku 12 lat, a jego rekord w tej fazie wynosił imponujące 100 zwycięstw przy zaledwie 5 porażkach. Zdobył wówczas sześć tytułów Kentucky Golden Gloves i dwa krajowe tytuły Golden Gloves.

Działalność artystyczna i medialna

Poza ringiem Muhammad Ali wykazywał wszechstronne talenty. Był pionierem tzw. „trash talkingu” w hip-hopie, wykorzystując improwizowane rymy i poezję do prowokowania przeciwników i zapowiadania rundy nokautu. Jako artysta słowa mówionego (spoken word) wydał dwa albumy studyjne: „I Am the Greatest!” w 1963 roku oraz „The Adventures of Ali and His Gang vs. Mr. Tooth Decay” w 1976 roku. Występował także jako aktor i orator, a swoje bogate doświadczenia życiowe dokumentował w dwóch autobiografiach.

Nagrody i osiągnięcia

Kariera Muhammada Aliego została uhonorowana licznymi prestiżowymi nagrodami i wyróżnieniami, potwierdzającymi jego status jako jednego z największych sportowców wszech czasów. W 1999 roku został uhonorowany tytułem „Sportowca Stulecia” przez renomowany magazyn Sports Illustrated, a brytyjska stacja BBC przyznała mu tytuł „Sportowej Osobowości Stulecia”. Jego zwycięstwo na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie w 1960 roku było kamieniem milowym w jego karierze, otwierając drzwi do dalszych sukcesów.

Najważniejsze tytuły mistrzowskie Muhammada Aliego
Okres Tytuł Organizacja/Magazyn
1964–1970 Mistrz świata wagi ciężkiej The Ring
1974–1978 Niekwestionowany mistrz świata wagi ciężkiej
1978–1979 Mistrz świata wagi ciężkiej WBA i The Ring

Jego dziedzictwo jest utrwalone w nazwie międzynarodowego lotniska w Louisville (Louisville Muhammad Ali International Airport) oraz w centrum edukacyjno-kulturalnym Muhammad Ali Center w tym samym mieście.

Sport i styl walki

Muhammad Ali zrewolucjonizował postrzeganie boksu swoją unikalną techniką i charyzmą. Na ringu zawodowym stoczył 61 walk, z których wygrał 56, w tym 37 przez nokaut, ponosząc zaledwie 5 porażek. Jego styl walki był daleki od tradycyjnych schematów. Słynął z niezwykłej pracy nóg, która pozwalała mu na błyskawiczne przemieszczanie się po ringu, oraz zwinnych uników głową, które sprawiały, że ciosy przeciwników często mijały cel. Jedną z jego najbardziej rozpoznawalnych strategii była technika „rope-a-dope”.

Muhammad Ali mierzył 191 cm wzrostu, a zasięg jego ramion wynosił 198 cm. Te parametry, w połączeniu z jego szybkością i zręcznością, czyniły go wyjątkowo trudnym przeciwnikiem w wadze ciężkiej.

Filantropia i aktywizm

Po przejściu na emeryturę w 1981 roku, Muhammad Ali poświęcił się niemal całkowicie działalności charytatywnej, filantropii i krzewieniu swojej wiary religijnej. Jego zaangażowanie społeczne zaczęło się kształtować już w latach 60., kiedy to stał się ikoną kontrkultury i symbolem dumy rasowej dla Afroamerykanów w okresie ruchu na rzecz praw obywatelskich. Odważnie sprzeciwiał się segregacji rasowej, co było wyrazem jego głębokich przekonań o równości.

Sprzeciw wobec wojny i segregacji

Jednym z najbardziej doniosłych aktów jego sprzeciwu była odmowa wcielenia do armii amerykańskiej w 1967 roku, co uczyniło go jednym z najbardziej znanych „conscientious objectors”. Ta decyzja uczyniła go jednym z najbardziej znanych „conscientious objectors”, czyli osób odmawiających służby wojskowej ze względów sumienia. Za odmowę służby wojskowej został uznany za winnego uchylania się od poboru, co skutkowało pozbawieniem go tytułów bokserskich i licencji. Wykluczyło go to z ringu na blisko cztery lata, w szczytowym okresie jego formy. Dopiero apelacja do Sądu Najwyższego USA w 1971 roku ostatecznie uchyliła jego wyrok skazujący, umożliwiając mu powrót do boksu. W swojej autobiografii z 1975 roku Ali wspominał, że w akcie protestu po tym, jak odmówiono mu obsługi w restauracji „tylko dla białych”, wyrzucił swój złoty medal olimpijski do rzeki Ohio.

Zdrowie

Zespół Parkinsona

W 1984 roku Muhammad Ali publicznie ogłosił, że zdiagnozowano u niego zespół Parkinsona. Choć niektórzy lekarze wiązali tę diagnozę z urazami doznanymi podczas kariery bokserskiej, Ali i jego specjaliści początkowo kwestionowali tę bezpośrednią zależność. Choroba Parkinsona jest schorzeniem neurologicznym, które wpływa na ruchomość i koordynację, a jej objawy u boksera stawały się coraz bardziej widoczne z biegiem lat.

W późniejszych latach życia stan zdrowia Muhammada Aliego systematycznie się pogarszał. Postępująca choroba zmusiła go do znacznego ograniczenia wystąpień publicznych i wymagała stałej opieki rodziny. Zmarł 3 czerwca 2016 roku w wieku 74 lat w Scottsdale w Arizonie, a jego śmierć była ogromną stratą dla świata sportu i nie tylko.

Kontrowersje i protesty

Życie Muhammada Aliego było naznaczone nie tylko sportowymi triumfami, ale także odważnymi postawami obywatelskimi i kontrowersyjnymi decyzjami. Jego odmowa służby wojskowej w 1967 roku, wynikająca z przekonań religijnych i sprzeciwu wobec wojny w Wietnamie, doprowadziła do utraty tytułów bokserskich i licencji, co spowodowało przerwę w karierze na blisko cztery lata. Ta decyzja uczyniła go jednym z najbardziej znanych przypadków odmowy służby wojskowej ze względów sumienia. Choć został uznany za winnego uchylania się od poboru, dzięki apelacji do Sądu Najwyższego USA, jego wyrok skazujący został ostatecznie uchylony w 1971 roku, co pozwoliło mu na powrót na ring.

Jego postawa wobec segregacji rasowej była równie odważna. W swojej autobiografii z 1975 roku opisał incydent, w którym wyrzucił swój złoty medal olimpijski do rzeki Ohio. Był to symboliczny protest przeciwko dyskryminacji, której doświadczył, gdy odmówiono mu obsługi w restauracji przeznaczonej wyłącznie dla białych. Te wydarzenia podkreślają jego zaangażowanie w walkę o równość i sprawiedliwość społeczną.

Ciekawostki i dziedzictwo

Muhammad Ali pozostawił po sobie trwałe dziedzictwo, które wykracza daleko poza świat boksu. Jego imię i nazwisko zostały upamiętnione w nazwie międzynarodowego lotniska w Louisville (Louisville Muhammad Ali International Airport), co świadczy o jego głębokim związku z rodzinnym miastem. W 1969 roku wziął udział w nietypowym projekcie „The Super Fight”, gdzie wynik jego wirtualnej walki z Rocky’m Marciano został wyliczony przez komputer na podstawie danych statystycznych, co było pionierskim przedsięwzięciem w tamtych czasach.

Na jego cześć nazwano również centrum edukacyjno-kulturalne Muhammad Ali Center w Louisville, które służy jako miejsce upamiętnienia jego życia, osiągnięć i wartości. Dorastał w czasach głębokiej segregacji rasowej, a traumatyczne wydarzenia, takie jak morderstwo Emmetta Tilla w 1955 roku, miały kluczowy wpływ na kształtowanie się jego późniejszego światopoglądu i zaangażowania w walkę o prawa obywatelskie. Jego życie, pełne zarówno sportowych triumfów, jak i społecznego aktywizmu, stanowi inspirację i przykład odwagi dla pokoleń.

  • Kariera amatorska: 100 zwycięstw, 5 porażek.
  • Tytuły amatorskie: 6x Kentucky Golden Gloves, 2x krajowe tytuły Golden Gloves.
  • Złoty medal olimpijski: Rzym 1960 (waga półciężka).
  • Rekord zawodowy: 56 zwycięstw (37 przez nokaut), 5 porażek.
  • Pseudonimy: „The Greatest”, „The People’s Champion”, „The Louisville Lip”.
  • Albumy studyjne: „I Am the Greatest!” (1963), „The Adventures of Ali and His Gang vs. Mr. Tooth Decay” (1976).
  • Autobiografie: Dwie.
  • Uhonorowany tytułami: „Sportowiec Stulecia” (Sports Illustrated, 1999), „Sportowa Osobowość Stulecia” (BBC, 1999).

Muhammad Ali był nie tylko wybitnym sportowcem, ale także ikoną kultury i symbolem walki o prawa obywatelskie, którego wpływ wykraczał daleko poza ring. Jego życie, pełne triumfów, kontrowersji i niezłomnego ducha, pozostaje inspiracją, podkreślając wagę odwagi w dążeniu do swoich ideałów.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Na co był chory Ali?

Muhammad Ali cierpiał na chorobę Parkinsona, która jest schorzeniem neurodegeneracyjnym. Choroba ta wpływała na jego zdolności ruchowe i mowę.

Ile IQ miał Muhammad Ali?

Nie ma publicznie dostępnych informacji na temat oficjalnego wyniku testu IQ Muhammada Alego. Jego inteligencja była jednak powszechnie uznawana za wysoką, co potwierdzały jego strategiczne podejście do walk i błyskotliwe wypowiedzi.

Czy Muhammad Ali walczył z Tysonem?

Nie, Muhammad Ali i Mike Tyson nigdy nie stoczyli ze sobą walki bokserskiej. Ich kariery w boksie nakładały się na siebie, ale nigdy nie doszło do ich bezpośredniego pojedynku na ringu.

Kto pokonał Muhammada Ali?

Muhammad Ali przegrał pięć walk w swojej zawodowej karierze bokserskiej. Do pięciu zawodników, którzy go pokonali, należą: Joe Frazier, Ken Norton, Leon Spinks, Larry Holmes i Trevor Berbick.

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Muhammad_Ali